Sylvestre's Wedding

Chapter 3

N AULIT iyon araw-araw. Iyong text na “ingat ka.” Pero hindi ko na-reply-an. Tanggal-libog lang naman iyong ginawa namin. Baka maging komplikado kung mag-reply ako ng kahit ano. Nagkaroon pa ng ilang gabi ng tanggal-libog. Minsan araw. Pagkatapos ng training, minsan, pupunta kami sa room sa fourth floor. Minsan naman, kapag lunch time, sa likod naman kami ng building. At minsan, pagkatapos ng exam at nauna kami, bibilisan naming mag-CR. Exciting, mas nakakalibog kapag may mga pagkakakataong muntik na kaming makita.

Pero iba pa rin ang mga tanggal-libog namin kapag nandoon kami sa bahay namin. Hindi pwede sa kanila kasi nahihiya naman si Sylvestre magdala ng bisita. Nakikitira lang kasi siya sa tita niya. Kaya sa amin na lang. Papasa naman na gumagawa lang kami ng homework.

Minsan nga, inabot kami ng madaling-araw. Okay lang naman kina Sylvestre, hindi naman siya hinahanap sa kanila. Sa bahay naman, hindi pa rin umuuwi ang parents ko. Hanggang sa may bumusina sa baba. Si Tatay iyon, hinatid na naman siguro ng barkada niya. Pagkatapos, sa pinto naman ng kuwarto ko, may kumatok.

“Tama na `yan, nandito na si Tatay,” sabi ni Kuya na nangangalampag.

Pareho pa kaming nakahiga at hingal ni Sylvestre sa kama, kaya nagulat kami.

“Nagre-review lang, Kuya,” sabi ko.

“Ulol n’yo,” sabi ni Kuya na mukhang umalis na sa pinto. “Nagre-review naka-lock ang pinto. Bilisan mo na. Tulungan mo ako do’n, siguradong lasing `yon.”

Si Sylvestre, natatawa pa nang bumulong. “Antagal mo kasi, eh.”

Tumayo ako at sumunod din si Sylvestre. Nag-shorts at sando. Pawisan pa kami nang sumalubong kay Tatay.

Itinaas namin sa kuwarto niya si Tatay. Mabuti na lang at tatlo kami dahil may kabigatan si Tatay.

“Banyo,” sabi ni Tatay, pero hindi na siya umabot. Nasuka na. Hindi lang pala sa akin, may napunta rin kay Sylvestre. Natawa si Kuya sa amin.

“Sige na, maligo na kayo. Ako na kay Tatay,” sabi ni Kuya.

Dahil hindi naman nadumihan si Tatay sa sarili niyang suka, inihiga na siya ni Kuya sa kama. Bumaba kami ni Sylvestre at dumeretso sa banyo.

“Magsabay na kayo!” sigaw ni Kuya.

Natawa si Sylvestre. “`Yong kuya mo, alam ang ginagawa natin, ano?”

“Gago, ayokong isipin,” sabi ko. “Mamaya, sumali pa `yon.”

Natawa kami pareho.

Pagdating sa banyo, naghubad uli kami. Binuksan ang shower at sabay pinadaan ang lagaslas ng tubig sa aming mga katawan. Kinuha ko ang sabon at nilinis ang likod ni Sylvestre.

“Sorry,” sabi ko. “Nasukahan ka rin pala.”

“Okay lang. Parang tatay ko na rin naman si Tito,” sabi ni Sylvestre at kinuha ang sabon sa akin. Hindi niya ako pinatalikod. Sinabon niya ang katawan ko. Mula balikat, braso, dibdib, tiyan, pababa sa muli na namang tumitindig kong pagkalalaki. Hinawakan niya iyon nang matagal saka ako hinalikan.

Nakaisa pa kami sa banyo bago uli umakyat sa kuwarto at magbihis. Nahiga kami. Yumakap si Sylvestre sa akin. Humarap ako sa kanya at yumakap din.

“Napapadalas na ang uwi ni Tatay nang ganyan,” sabi ko. “Pero mas okay na si Tatay kesa kay Nanay. Si Nanay, mas madalas pang hindi umuuwi, laging may tinatapos na trabaho.”

“Mas mabuti na rin ang nanay mo kesa sa nanay ko,” sabi ni Sylvestre. “Nanay ko, hindi na umuuwi.”

Nagtawanan kami.

“Basta nandito lang ako para sa iyo,” sabi ko kay Sylvestre.

“Sigurado ka?”

Hindi ko alam kung bakit ko nasabi iyon, pero alam kong totoo iyon.

“Kasi ako, sigurado akong nandito lagi para sa iyo,” dugtong ni Sylvestre. Pagkatapos ay hinalikan niya ako. Humalik din ako pabalik.

Ganito na lang kami. Kwentuhan ng mga issue sa pamilya, pagkatapos halikan. Mas mahaba ang mga halikan. Minsan nauuwi sa higit pa doon. Palitan kung sino ang papasok at sino ang papasukan. Nakaka-excite din ang pang-iinis ni Kuya. Pero pinakamasarap ang mga yakap pagkatapos ng lahat.

HINDI nakauwi sa araw ng graduation ang nanay ni Sylvestre, kaya pareho kaming walang nanay sa araw ng pagtatapos. Nasa work lang naman si Nanay, pero siya kasi, OFW ang nanay. Sa tita niya siya umuuwi. Dahil naka-book ng piso fare ang tita niya, iyon, nasa ibang bansa rin.

Sa restaurant na dumating ang nanay ko. Binati kaming dalawa ni Sylvestre. Family friend na rin kasi siya kaya ang araw na ito ay selebrasyon para sa aming dalawa.

Si Nanay ang umorder ng makakain. Hindi komportable si Tatay, pansin ko. Pero hindi na nakasabad si Tatay nang magtanong si Nanay.

“Saan si Dexter? Bakit wala siya sa selebrasyon ni Drew?” tanong ni Nanay.

“May lakad daw po siya,” sagot ko.

“Bakit mo naman pinayagan?” tanong ni Nanay kay Tatay. “Graduation ni Drew. Dapat kumpleto tayo.”

“Hindi ko siya pinayagan,” sagot ni Tatay.

“Okay lang po, `Nay,” sabi ko. “Nagpaalam naman siya sa akin. Reregaluhan na lang daw niya ako.”

“Kahit na,” sabi ni Nanay. “Minsan lang naman tayo mabuo.”

Saglit na natawa si Tatay.

Wala nang nagsalita. Inumpisahan ko na lang hubarin ang toga ko.

“Kakain tayo na suot ninyo `yan,” pinigilan ako ni Tatay. “Ako nga’y hindi nakapagganyan. Kaya kahit sa inyo lang, eh, matupad na ang pangarap ko.”

Gusto kong mahiya pero dahil kasama ko naman si Sylvestre, okay na.

“Mukhang matutuloy din ang pag-aabogado nitong si Drew ko,” sabi ni Tatay. “Ikaw ba, Martin, ano’ng plano mo?”

“Sabay po naming pinangarap `yan,” sabi ni Sylvestre. “Gusto daw po kasi ni Drew na ituloy ang pangarap ninyo. Wala naman po akong problema kung sasamahan ko itong anak ninyo sa pangarap ninyo.”

“Dapat hanapin mo ang gusto ng puso mo,” sabi ni Nanay. “Hindi pwedeng sumunod ka lang sa yapak ng iba. Mawawala ka kapag nawala ang sinusundan mo.”

“Matagal na naman po akong nawawala,” sabi ni Sylvestre. “`Buti nga po nandiyan si Drew, at nandiyan kayo. Thank you po. Para ko na rin po kayong pangalawang magulang.”

“Graduate na rin po ako,” sabi ko. “Pahingi naman din ng spotlight.”

Nagtawanan na lang kami.

Sa bahay na rin namin umuwi si Sylvestre at hanggang sa makaakayat sa kuwarto, wala kaming hubaran ng toga.

Pagkasara pa lang ng pinto ay mabilis na akong niyakap ni Sylvestre at sinimulang halikan. Hindi ako tumutol dahil pauwi pa lang ay ito na rin ang ini-imagine kong celebration naming dalawa. Kaya’t habang magkahalikan kami ay hinubad na namin ang aming mga damit.

“Suot natin ang toga,” sabi ko. Ngumiti lang si Sylvestre. Iyon din ang iniisip niya.

Pagkabalik ng toga sa aming katawan ay agad lumuhod si Sylvestre sa harapan ko.

“Dude, galit na galit, ah,” sabi niya.

“Sa school pa lang,” sabi ko. “Subo mo na.”

Wala nang sabit ang pagsubo ni Sylvestre sa akin. Nasanay na rin kami sa gawaing ito. Kabisado na ng bibig at dila niya ang bawat ugat ko kaya alam na alam niya kung paano ako masasarapan.

“Ahh…” Napaungol ako nang isagad niya ang pagkakasubo. Kita ko sa salamin ang katawan kong lalo pang lumaki sa ilalim ng toga habang hawak ko ang ulo ni Sylvestre na binabayo sa aking ari.

Tumigil si Sylvestre at tumayo. Pinunasan niya ang mga sumobrang laway sa kanyang bibig bago ako halikan. Habang hinahalikan ay tinulak ko siya papunta sa study area. Iniupo ko siya at sa harapan niya ako lumuhod.

Ang sarap hawakan ng kanyang pagkalalaki. Muli, dalawang kamay ko ang nagtaas-baba sa kanyang harapan. Minsan kong nilalawayan para mas dumulas, na lalong nagpaungol kay Sylvestre.

Lalo akong nag-init nang gawin niya ang paborito niyang pose, iyong nakalagay ang mga kamay sa batok. Agad kong hinalikan ang kanyang katawan. Mula sa kilikili, papunta sa dibdib at sa mga utong. Nagpapalit-palit ako doon na talaga namang nagpaungol sa kanya. Pagkatapos, isa-isa kong hinalikan ang nagngangalit niyang abs. Pababa sa tumutubong buhok sa kanyang tiyan.

“Sige na, Drew. Huwag mo na akong bitinin,” sabi ni Sylvestre.

Dinilaan ko ang ulo ng kanyang ari habang pinapanood ang kanyang ekspresyon. Dinila-dilaan ko at biglang isusubo minsan.

“Gago ka, ang sarap…” sabi niyang may kasamang ungol. Hindi niya alam, binabasa ko na ang sarili ko at inihahanda.

Isinubo ko siya nang buung-buo. Taas-baba uli ang ulo ko at sa pag-alis ko doon, nag-iwan ako ng maraming laway. Agad akong sumampa kay Sylvestre at umupo sa kanyang harapan. Madali ko siyang naipasok sa akin na nagdulot ng kakaibang sarap sa aming dalawa.

“Ah…” impit na daing ni Sylvestre na agad kong tinakpan ang bibig. Nasa bahay din sina Nanay at Tatay. Baka marinig kami.

Gumiling ako sa ibabaw ni Sylvestre, dinadama sa loob ko ang kanyang kalakihan. Ang sarap. Isa ito sa mga sinubukan kong hindi ko pinagsisihan.

“Malapit na ako,” sabi ni Sylvestre.

“Putok mo lang,” sabi ko at hinalikan siya habang patuloy ang pagkabayo sa kanya.

Nagsimula na siyang mahirapang humalik dahil sa sarap ng nalalapit na pagsabog. Mahigpit niyang sinipsip ang labi ko at naramdaman ko ang mainit na pagpintig sa aking loob. Marahan kong iniangat ang sarili sa harapan ng nanghihinang si Sylvestre.

“Ang galing mo,” puri niya.

“Galingan mo rin,” sabi kong nakangiti.

Kumuha ako ng towel para punasan ang pawis ko sa katawan. Aabutan ko rin dapat si Sylvestre kaya lang, tumayo siya at pumunta sa bintana. Doon siya tumuwad at hinawi ang togang tumatakip sa kanyang likuran.

Ang ganda ng pagkabilog ng pwit ni Sylvestre. Naramdaman kong pumintig ang hindi pa lumalambot kong ari. Naramdaman kong may gumagapang na likido sa hita ko. Kinuha ko iyon at ipinahid sa butas ni Sylvestre.

“Ang sarap, dude,” sabi ni Sylvestre. “Nakikiliti ako.”

Ipinasok ko muna ang daliri ko para hindi siya mabigla. Nang maramdamang nananabik na ang kanyang butas ay itinutok ko na ang aking sarili at ipinasok.

“Dude…” sabi ni Sylvestre na muling napaungol sa sarap. Kita ko sa kanyang mukha ang ligayang dulot ko. Napapapikit siya at napapangitngit ang bibig.

Kahit na ako na ang pumapasok sa masikip na butas ni Sylvestre, dama ko pa rin sa loob ko ang kanyang nawalang kalakihan. At masarap ang pakiramdam ng pagkakasabay niyon. Hinawakan ko ang kanyang balakang at inilabas-masok ang ari ko sa kanya.

“Fuck, dude…” sabi ni Sylvestre. Napapikit siya sa sarap at sa bawat ungol niya, lalo akong nag-iinit. “Iputok mo sa loob ko `yan,” pakiusap niya at ilang sandali pa, naramdaman ko nang sasabog na ako.

“`Eto na ako, dude,” sabi ko.

“Sige,” sabi niya at naramdaman ko ang lalo niyang pagsikip.

“Ahhh…” Napalakas ang ungol ko sa sarap ng ginagawa ni Sylvestre. Niyakap ko ang katawan niya habang patuloy na pumipintig ang aking laman sa kanyang kalooban.

Nang makabawi kami ng hininga ay bahagyang tumayo si Sylvestre na hindi pa rin tinatanggal ang ari ko sa loob niya. Umatras siya kasabay ako hanggang sa mapahiga kami sa kama. Sa kama niya dahan-dahang inalis ang pagkakadikit namin. Matapos niyon, yumakap siya at humalik. Humalik din ako at nahiga sa kanyang dibdib. Katabi ng kilikili niyang pinanggigilan ko.

May kaunting hingal pa kami. Mabilis pa sa normal ang tibok ng aming mga puso. Nagsalita si Sylvestre.

“Dude, never ka nag-reply sa mga text ko kapag papauwi na tayo.”

“Alin? `Yong mga text mong ingat?”

Hindi nagsalita si Sylvestre. Napahiya yata. Kailangan kong bumawi.

“Natatakot kasi ako,” sabi ko. “Hindi ko alam ang isasagot. Ingat, too?”

Natawa siya. “Natakot ka ba na baka maging good morning na iyon? `Tapos, goodnight? Kumain ka na ba?”

“Oo,” sagot kong natatawa. “Hindi naman tayo magsyota. Hindi tayo bakla.”

“Ano tayo?”

“Lalaki. `di ba? Tanggal-libog lang `to?” Tumingin ako sa mukha ni Sylvestre, na tumatango.

“Hindi pumunta si Mama ngayon kasi sabi niya sayang pamasahe. Ako na nga lang daw ang lumipad pa-SG para may kasamang trip doon ang regalo niya sa akin.”

Naghintay ako ng highlight ng kuwento niya kasi nasabi na niya sa akin ito.

Matagal bago siya nagsalita.

“Gusto rin ni Mama, doon na ako mag-college,” tuloy ni Sylvestre.

Ang papabagal ko nang tibok ng puso, biglang kinabahan. Napatingin ako sa kanya. “Akala ko pa naman, magkakasama pa tayo sa college. Pinasa naman natin lahat ng pinag-exam-an natin.”

“Pwede ko namang tanggihan si Mama,” sabi ni Sylvestre.

Hindi ko inalis ang tingin ko sa kanya.

“At samahan kita sa school na gusto mo,” tuloy niya.

Tumigil uli siya. May gustong sabihin na mas nagpakaba pa lalo sa akin.

“Basta samahan mo rin ako sa nararamdaman ko,” pagtatapos niya.

Natahimik kami pareho. Inalis ko ang pagkakahiga ko sa dibdib ni Sylvestre at inayos ang sarili sa kama. Magkatabi na lang kami. Parehas na nakatingin sa kisame.

“Dude,” sabi ko. “Usapan natin hindi ka bakla.”

“Mahal lang naman kita.”

“Dude, bakla `yong gano’n.”

“Alam mo na namang mahal kita dati pa. Hindi ko lang sinasabi. Pero alam ko namang alam mo `yon.”

“Mahal din kita, alam mo rin `yon,” sabi ko. “Pero hindi tayo baklaan.”

“Eh, ano `tong ginagawa natin?”

“Tanggal-libog, `di ba? Ikaw pa nagsabi.”

“Hanggang ganito lang ba ako sa `yo?” tanong ni Sylvestre.

“Hindi tayo bakla, dude. Mahal mo ako dahil best friend mo ako. Mahal kita dahil best friend kita. Nagkakantutan tayo, pero pantanggal-libog lang. Okay naman `to, `di ba?”

Hindi nagsalita si Sylvestre. Hindi na rin ako nagdugtong ng sasabihin.

Si Sylvestre naman ang gumalaw at humiga sa aking dibdib. Yumakap. Pagkatapos, tumawa.

“Sayang, dude,” sabi niya na tuloy ang tawa. “Mahal na kita higit pa sa best friend. Hindi ba talaga pwedeng mahalin mo ako nang gano’n din.”

Natawa na ako. “Bakla mo dude.”

Kahit papaano, gumaan na ang usapan. Hinalikan ko si Sylvestre sa mga labi. Humalik siya pabalik.

“Gago ka, dude,” sabi niya. “Ginawa mo akong bakla, eh.”