novelraw Epilogue
Epilogue
Parga, Northern Greece
Nica’s eyes surveyed the charming, picturesque coastal town of Parga, Northern Greece. Kagigising lang niya at mas magandang pagmasdan ang kapaligiran kapag ganitong nagsisimula pa lamang sumikat ang araw. Its absolutely beautiful and was truly picture perfect. Ilang buwan na silang kasal ni Matthaois ay tila ba hindi pa rin maubos-ubos ang mga magagandang lugar na nais pagdalhan sa kanya ng asawa sa bansang ito na tinaguriang cradle of western civilization. Sang-ayon kay Matthaios, ang Northern Greece daw ang dating kinalalagyan ng Odrysian kingdom kabilang na ang ilang bahagi ng mga karatig-lugar nito na northern Bulgaria, southeastern Romania at European Turkey.
Mula sa terasa ng inn na inookupa nilang mag-asawa ay buong paghangang sinuyod ng kanyang mga mata ang mga makukulay na bahay na nakatayo sa gilid ng mga burol, ang mahaba at puting sand beaches hanggang sa napakagandang harbour front.
Maya-maya’y naramdaman niya ang dahan-dahang paglapit sa kanya ni Matthaios. Masuyong ipinulupot nito ang mga braso sa kanyang maliit na baywang saka buong lambing na ginawaran siya ng halik sa isang pisngi. Nasamyo niya ang morning breath ng asawa na nakagiliwan na niyang langhapin tuwing umaga.
“Get ready, my agapimeni.” Malapit na malapit ang bibig ni Matthaios sa kanyang tenga kung kaya hindi niya naitago ang kilig nang magsalita ito.
“Saan?” Inabot ng isang palad niya ang mukha ng asawa at hinagpos ang nakakikiliting stubble nito. Naalala niya tuloy kung paanong ang maninipis na buhok na malinis na nakalatag sa magkabilang panga ng asawa ay nagamit nito upang lalo siyang pag-initin sa halos gabi-gabing pagsasalo nila sa kanilang pag-ibig. A surge of heat embraced her as she felt the manhood of her husband gradually increasing in size against her lower back.
“I promised that I will bring you to the ruins of the ancient Parga Castle, remember?”
“Oh! Ngayon na ba?”
“Kung gusto mo…”
Paano kung meron akong ibang gusto?”
“What? Huling araw na natin dito sa Parga. Bukas ay aakyatin naman natin ang Vikos Gorge sa Pindus Mountains. Meron ka pa palang gustong bisitahin sa lugar na ito?”
“Oo, mahal ko,” pilyang sumilay ang mga ngiti niya sa labi. She really loved teasing her clueless husband.
“Okay. Then get dressed para maaga tayong makaalis.”
“Hindi na kailangang magbihis, ang totoo ay kinakailangang mag-alis pa ako ng damit para makarating sa gusto kong puntahan ngayon.”
Napakamot sa ulo si Matthaios. Clueless pa rin ito sa kung ano ang ibig niyang sabihin. “I can’t get you, my agapimeni.”
Dahan-dahan siyang pumihit paharap sa asawa. Ngayon ay sa impis niyang tiyan na nakalapat ang pagkalalaki nito. She grilled her hips to add more friction and to give him hint on what she really liked.
“I just want to go to heaven, sweetheart, with you…” Sadya niyang pinapungay ang mga mata at binasa ng dila ang itaas na labi.
Ngumiti nang maluwang ang lalaki nang sa wakas ay makuha ang kanina pa niya gustong sabihin. “Here you are again, baby. You and your seductive euphemisms.”
“Shall we?’ mapanukso niyang sabi.
“Of course. Kailan ba ako tumanggi sa iyo?” Pagkasabi noon ay bigla siyang hinapit ng asawa sa baywang saka siniil ng halik. Pumikit siya upang namnamin nang lubusan ang matatamis na halik ng lalaki. Ilang minuto nilang malugod na dinama ang pagpaparamdam ng pagmamahal sa isa’t isa.
“I love you, Dr. Matthaios Levidis,” bulong niya nang maghiwalay ang mga labi nila. She was partly smiling.
“I love you more, Mrs. Avanica Masangcay Levidis,” nakangiting sambot ng lalaki.
“Thanks for loving me, inspite of being an enemy, inspite of bringing the Illyrian curse to the world.”
“No, you weren’t,” sansala ni Matthaios. “Borris Ivanovich or Valentin Evans Valkov was the carrier of the Illyrian curse. Hagen informed me a while ago that his investigation revealed that that wicked man was a descendant of the former carrier that was killed by my great grandfather 100 years ago in Great Britain. He also found out that Borris was a half- Russian and half-British. Katulad mo na may dugong Briton rin kung kaya ikaw ang napagbintangan namin noong una.”
Nica blinked her eyes several times. “Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin lubusang nauunawaan ang history ng inyong angkan. Pero sapat na sa akin ang malamang nananalaytay sa iyong ugat ang dugo ng isang mandirigma na siguradong mamanahin ng ating mga magiging anak hanggang sa kaapo-apohan.”
“At mula sa kanila ay hihirangin din ang isang itinakdang magligtas sa sangkatauhan.”
“Masaya akong maging ina o lola ng mga susunod na mandirigma mula sa angkan ni Haring Tereus.”
“At masaya rin akong maging ama ng mga anak ng babaeng mag-isang naglalakad ng hatinggabi habang umiiyak at may bitbit na limang milyong piso,” natatawang sabi ni Matthaios.
“Wala na sa akin ang halagang iyon, Matthaios. Ipinamahagi ko iyon sa pamilya ng mga naging biktima ni Borris kasabay ng paghingi ng tawad sa kanila.”
“I know, my agapimeni. Kaya lalo kitang minahal. Mabuti ang iyong kalooban kung kaya hindi pinayagan ng Poong Maykapal na tuluyan kang mapahamak. That blissful midnight encounter was part of His plans.”
“Salamat, Matthaios.”
“Salamat saan?”
“Sa pagtupad sa mga pangarap ko. A happy and comfortable life kasama ang mga taong mahal ko. Soon, lolo Marcial and lola Henya will join us here pagkatapos ng ating honeymoon. Salamat at hindi mo ako ipinagdamot sa kanila. Makakasama ko pa rin sila hanggang sa takipsilim ng kanilang buhay.”
“Basta ikaliligaya mo ay nakahanda akong gawin, my agapimeni.”
“Kung ganoo ay halika na,” yaya niya sa asawa.
“Saan?”
“In our bed. Gawin na natin ang susunod na Thracian warrior.”
“Ganoon ba? Baka mapasubo ka. Hindi lang ako isang mandirigma sa literal na labanan, mas higit sa kama. Baka wala ka ng lakas mamaya para sa pamamasyal,” nakangiting sabi ni Matthaios.
“No problem.” Ipinulupot niya ang mga bisig sa leeg ng asawa. “As of now, the only thing that will make me happy is to make love with a warrior, a Thracian warrior to be exact.”
“Same here. You make me happy, Avanica. Mahal na mahal kita. At hinding-hindi ko pagsisisihan na hinalikan ko ang babaeng infected ng virus ng gabing iyon. Kakaibang virus nga lang. Virus na nakababaliw. Virus na bumubuhay, hindi pumapatay. Virus na nagpaparamdam kung ano nga ba ang kahulugan ng tunay na pag-ibig.”
“Then, let’s be crazy again. In bed…” Sabay hila niya sa kamay ng asawa papasok sa kanilang silid.
Maya-maya pa’y nasisiyahan na nagpatianod na lamang si Matthaios sa lahat ng gusto niyang mangyari. This time, it’s her rule. It’s Avanica’s rule. Where she controls everything. The depth of penetration. The intensity. The angles. And her own stimulation.
“I love you, my Thracian warrior,” sabi niya habang namumungay ang mga mata at basang-basa ng pawis ngunit tila walang kapaguran sa pagtaas at pagbaba sa hubad na katawan ng asawa. Her eyes dreaming of more fucking glories. Nakatunghay siya sa lalaking ilang ulit niyang dinala sa rurok ng kaluwalhatian.
“I love you, my midnight encounter,” tila nangangarap na tugon naman ni Matthaios kasunod nang marubdob na paghalik sa kanyang mga labi. “Hinding-hindi ko pagsasawaang mahalin ka, ngayon, bukas at magpakailanman…”
At muli nilang ipinagpatuloy ang pagsasalo sa kaligayahan dulot ng wagas nilang pag-ibig sa isa’t isa..
THE END
COMING UP NEXT
MIDNIGHT DELIGHT
(The Story of Derron Sorrentino and Jenevie De Luna)
Greek Words/Phrases and Their Meaning
Adynato – Impossible!
Akrivos – Exactly!
Agapimeni – Beloved
Efcharisto – Thanks!
Einai entaxei – It is ok!
Etsi – So
Giati- Why?
Kala – Good!
Kalimea – Very good!
Kanenas – Nobody/ No one
Nai – Yes!
Pithanos – Probably!
Poly kala – Very well!
Sosta – Correctly!
Thasas – I will!
Russian Words/Phrases and Their Meaning
Dah! – Yes!
Kakty, detka! – How are you, baby?
Privet, detka! - Hi, Baby!
Prosti!– Sorry!
Rasslabit’sya, detka! – Relax, baby!
Ves’ma neplokho! – Very Good!